Wij bedenken creatieve en innovatieve oplossingen en we doen
Wij maken drukte voor jouw organisatie

Met de billen bloot

DruktemakersCreatief in omdenken en innovatief voor jouw onderneming.

Laatst zat ik onverwacht in het ziekenhuis. Drie dagen buikpijn en de test bij de huisarts gaf verhoogde ontstekingswaarden. Acute blindedarmontsteking? Een stemmetje in mij zei van niet, maar ik moest in één streep door naar de spoedeisende hulp. Er werd bloed afgenomen en daarna werd ik - wachtend op een arts en de uitslag - voor een eeuwigheid alleen gelaten. Op een wit bed, in een lege, witte kamer, met een lege telefoon. Een oase van rust. Die stilte is ‘where the magic happens’.

Vandaag een persoonlijk blog. Waarom? Omdat het kan. Dat is het leuke als je geen baas hebt. Niemand die zegt: Oeiiii, zou je dat nou wel doen? Geen 26 redactieslagen, 120 meningen, 4.000 correctierondes of na 3 maanden ontwikkeling alsnog met een veeg van tafel. Gewoon: een idee in je hoofd, beetje spielerei op het toetsenbord en linea recta op het wereldwijde web. Met het risico dat je op je bek gaat.

Naakt

Ik hou niet van op m’n bek gaan. Of het achterste van m’n tong laten zien. Of met de billen bloot. En toch doe ik het. Blote billen hebben één voordeel: naakter dan dat wordt het niet.

Het heeft iets te maken met mijn ‘levensmissie’. Ik ben een perfectionist. Jarenlang heb ik geleefd hoe het heurt. Perfectionisten doen het graag ‘goed’. Of beter: best. Ik ben een zogenoemde hoogopgeleide vrouw. Ik heb exact 18 jaar in de schoolbanken gezeten. Ik beheers rationeel denken tot in de puntjes. Ik heb een bak met competenties, póh, als ik zou willen kon ik je er wel een tijdje mee vervelen. Lijstjes met plussen en minnen ben ik góed in, niet normaal. Een weloverwogen besluit poep ik zo uit; de langste lijst wint. In geval van ratio tenminste. Als ik zo’n lijst had gemaakt voor het publliceren van dit blog dan weet ik één ding zeker: Dan was je dit nu niet aan het lezen. En toch heb ik m’n draai in het leven nog niet helemaal gevonden.

Levensmissie

Met de laptop op schoot struikelde ik op het wereldwijde web over een reeks podcasts van Mel Robbins: ‘How to break the habit of self-doubt and build real confidence’. Gaat onder andere over ‘Imposter syndrome’; dat juist als je ergens heel goed in bent, je gaat twijfelen aan je eigen kunnen. Omdat je dan pas weet wat je niet weet. Het gaat over perfectionisme en dat dat de genadeklap is voor creativiteit. En het gaat over je levensmissie.

Mel zegt (ja, als je zoveel uren met iemand op schoot hebt gezeten dan mag je ze bij hun voornaam noemen), dat je weet dat je je levensmissie gevonden hebt, als je het van binnen voelt kriebelen en het tegelijkertijd een beetje schuurt (dat zijn niet mijn woorden he). Dat het nét buiten de grens van je comfortzone ligt. En dat buiten je comfortzone is waar het echte leren begint. Ik voel een win-win situatie! Horror voor de control freaks onder ons. Maar ik hou wel van een uitdaging.

Comfortzone? Hup, eruit!

Op dat witte bed in die lege, witte kamer vroeg ik me af: Wanneer gaat het bij mij kriebelen tot het schuurt?: Als ik vanuit mijn onderbuik kan spreken, leven en werken en als ik authentiek kan zijn. Onlangs heb ik besloten om eens op die onderbuik te gaan vertrouwen. Ik vermoed dat hier mijn kracht zit. Ik vermoed dat ieders kracht hier zit.

Tim, Anna en Sophie

Ik omschrijf het wel eens zo: In mij heb ik een Tim, een Anna en een Sophie. Tim is mijn verstand; hij is de enige die 18 lange jaren naar school is geweest. Anna is mijn gevoel; heeft best veel in d’r mars, maar wordt hier in het Westen volledig ondergewaardeerd. En Sophie is er een, daar praat je niet over.

Sophie is mijn intuïtie. Ze heeft eigenlijk altijd gelijk, maar doorgaans is Tim aan het woord, zeker als ik aan het werk ben. Thuis komt Anna nog wel eens aan bod. Sophie zwijgen we dood. Die hoor je ook alleen als het stil is. Jammer, want ze heeft een retegoed kompas, weet altijd de juiste richting en vindt feilloos de weg naar huis.

Luisteren naar je intuïtie

Het grappige is, ook al mogen de Sophietjes onder ons niet naar school; als je de boeken er op naslaat blijken de succesvolste managers - na jarenlang gewerkt te hebben met Tim - toch bij voorkeur naar Sophie te luisteren. Met haar lijkt alles moeiteloos op z’n plek te vallen. Niks zweverigs aan. Alle goeie zakenmannen en -vrouwen luisteren naar hun intuïtie.

Van dit blog gaat het bij mij kriebelen tot het schuurt en de gedachte om het te publiceren ligt maximaal buiten mijn comfortzone. Win-win. Perfectionist die ik ben, zal ik de lessen van Mel tot in de puntjes in de praktijk brengen. Dat betekent: publiceren met typ- en spelfouten. Wie ze vindt krijgt een like van me. En als het verkeerd valt heb ik in ieder geval wat geleerd.

Oh en trouwens, ik mocht na een dag weer naar huis, het was waarschijnlijk een buikgriepje.

Werk jij ook het liefst samen met Sophie? Wil je achterhalen wat ze zegt over welke route te volgen met je onderneming? We helpen je graag op weg.

> > Geschreven door: Annemiek Boezeman >> Niet geredigeerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

One comment on “Met de billen bloot”

  1. Wat een fijne blog om te lezen! Heel herkenbaar zijn voor mij de Tim en Anna in mij. Zou ook vaker moeten luisteren naar Sophie. Het zet me tot denken.
    Ik zie je volgende blog (met of zonder typefouten 🤪) graag tegemoet!

    Lieve groet,

    Jantje (juf Sjoerdje)