Wij bedenken creatieve en innovatieve oplossingen en we doen
Wij maken drukte voor jouw organisatie

Vergaderwandelen

DruktemakersCreatief in omdenken en innovatief voor jouw onderneming.

Vanuit het bedrijfsleven ben ik gewend aan vergaderen. Ein-de-loos vergaderen. Op mijn 22e zat ik vanuit NXP Semiconductors in Nijmegen volop in conference calls met onder andere het hoofdkantoor in Hamburg en leveranciers uit China. Ik vergaderde soms tot wel acht uur op een dag. Zitten. Denken. Typen. Concentratie. Want al het vergaderen gebeurde hoofdzakelijk in het Engels. En als je Engelssprekende Nederlanders, Chinezen en Hamburgers bij elkaar zet, dan telt dit voor wat betreft onverstaanbare accenten als minstens tien talen. Aan het eind van de dag bestond ik alleen nog maar uit ‘suizend hoofd’. En dan moest het echte werk nog gebeuren. Als je jong en ambitieus bent, dan regel je dat. In de avonduren, in het weekend, maakt niet uit. Je regelt dat. Makkelijk, je hebt amper verplichtingen en barst van de energie.

Present

In die tijd had ik moeite met opstaan. Achteraf niet zo gek met de lange werkdagen. Maar ik had wel de ‘vrijheid’ om te beginnen hoe laat ik wilde. Dus ik kwam (in tegenstelling tot de techneuten die om zeven uur ’s ochtends al aan hun bureau zaten) vaak pas om half 10 ’s ochtends binnenlopen. Er zat een klein addertje onder het gras: je badge.  Deze had je nodig om door de beveiligingspoortjes te komen. En helaas jammerdebammer; die registreerden exact hoeveel uren je aanwezig was. Een contract van 40 uur? 40 uur aanwezig zijn. Of je ook daadwerkelijk gewerkt had, dat deed er niet zoveel toe. Een uur te weinig? Dan kreeg je van je afdelingshoofd een symbolische (uit)draai om je oren en kon je het de week daarop inhalen. Kinderachtig, vond ik.

Productie(f)

Jong en opstandig heb ik er wel eens een punt van gemaakt. NXP Semiconductors (voormalig Philips) had in Nijmegen van oudsher een productielocatie. Voor fabrieksarbeiders is het goed te verklaren dat je een bepaald aantal uren moet maken, want daar staat een vaste hoeveelheid productie tegenover en dat is je werk. Voor ‘kenniswerk’ heb ik dat nooit begrepen. Je kunt niet acht uur op een dag productief nadenken. Doen alsof je vergadert (fysiek aanwezig zijn terwijl je in je hoofd in Scheveningen aan het strand ligt) komt het dichtst in de buurt van wat je acht uur op een dag kunt volhouden als ‘kenniswerker’. Een kenniswerker kan je beter echt een dag naar Scheveningen sturen. Dan komt-ie hoogstwaarschijnlijk terug met een briljante oplossing voor een probleem dat onoplosbaar leek.

Mijn ervaren collega’s schudden meewarig hun hoofd als ik weer eens op de barricades klom. Zij zaten daar al jaren in hun gouden kooitjes en wisten dat het een onbegonnen zaak was; vechten tegen ‘het systeem’.

Daar heb je ‘m weer. Het systeem.

Wat Ruben, Adriaan en ik alle drie gemeen hebben, is een niet aflatende drang om vraagtekens te zetten bij welk systeem dan ook. Als het werkt; prima. Maar ook dan zijn vraagtekens handig, want je vervalt heel snel in patronen. Het is goed om je af te blijven vragen waarom je iets doet. Voor hetzelfde geld, kan een goed werkend systeem nog beter!

Een manier om niet in patronen te vervallen, is door ze vooraf te doorbreken. Bij Druktemakers zijn we daarom vanaf dag één begonnen met ‘vergaderwandelen’. Zoals Loesje zegt: Het lijkt simpel en dat is het ook.

Als je vergadert zonder muren, zonder schermen, zonder binnenvallende collega’s maar mét de elementen en de natuur, dan krijg je heel andere gesprekken. Dringende actiepunten worden relatiever als de wind door je haren waait. Je krijgt afstand tot je onderwerp en afstand geeft overzicht. Opgebouwde stress tijdens een gesprek loop je er gelijk weer uit. En bovendien is lopend praten bewezen effectiever. Op de een of andere manier heeft de kruislingse beweging van je armen en benen tijdens het lopen een stimulerend effect op de verwerking van informatie in je hersenen. Je komt sneller tot oplossingen en slaat informatie beter op. En een rondje wandelen schijnt ook nog eens meer effect te hebben op je energieniveau dan koffie of cup-a-soup om drie uur als je een dipje hebt. Plus, in tijden van Corona kan het prima op 1,5 meter afstand.

Practice what you preach

Onlangs had ik het genoegen om met Bert Moormann (een van de bestuurders van wooncorporatie Domesta in Emmen) een vergaderwandeling te maken. Het was enigszins uit m’n comfortzone, want ik kende hem nog niet. ‘Wat vond je er eigenlijk van dat ik je het voorstel deed om gelijk een boswandeling te maken bij wijze van kennismaking?’, vroeg ik hem op de man af. Hij vond het gewaagd, maar ook getuigen van lef. En bleek wel vaker te vergaderwandelen. We hadden gelijk een leuke ingang voor het gesprek en na een uur had ik meer ‘kennis van Bert Moormann’ (en omgekeerd) dan het geval was geweest in een vergaderruimte tussen vier muren. Geïnspireerd door Bert ga ik maar eens een rondje fietsen door het mooie Emmen.

Spreekt de aanpak van Druktemakers je aan en zet jij ook vaak vraagtekens bij ‘het systeem’? Stuur ons dan een mailtje. Wie weet nodigen we je uit voor een kennismaking in het bos en kunnen we elkaar inspireren. Disclaimer: inspiratie leidt soms tot verrassende samenwerkingen!

>> Geschreven door: Annemiek Boezeman >> Tekstregie: Adriaan Pals

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.