Wij bedenken creatieve en innovatieve oplossingen en we doen
Wij maken drukte voor jouw organisatie

Waddenziek

DruktemakersCreatief in omdenken en innovatief voor jouw onderneming.

Het is ons favoriete eiland: Terschelling. Gemiddeld nemen mijn vrouw en ik twee keer per jaar de boot naar het eiland om daar vooral bij te komen van alle dagelijkse hectiek. We lopen langs het Groene Strand en kijken mijmerend uit over het Vlie, we drinken koffie met Cranberry Cheesecake bij de Walvis, struinen langs de kade waar de overgebleven TS-botters adverteren met zeehondencruises, lunchen bij Zeezicht en pakken ’s middags de fiets naar Formerum en Midsland.

In Formerum zit de Boekenboer: een oude boerderij die van boven naar beneden is volgepakt met tweedehandsboeken. De oogst valt niet tegen: ik vind nog een gaaf exemplaar van De Bedelaarskolonie, over de pauperkolonie in Ommerschans, en Studies van Frederik van Eeden. Via Midsland fietsen we terug en doen een tussenstop bij WaddenChic, een winkeltje met stoere outdoorkleding. Hier koop ik iets dat al lang op mijn verlanglijstje staat: de Harlingen-schipperstrui van BlueLoop. Dit merk maakt kleding van gerecyclede jeans. Super duurzaam. Los van wat gebruikelijke toeristenprullaria is het eiland toch heel erg bezig met duurzaamheid. Dat zie en proef je aan van alles.

Kortom: we hebben een topweekend en genieten van alles. Hoewel mij ook iets begint op te vallen. We wandelen vanuit ons huisje naar de havendam die alleen bij laag water te zien - en deels te bewandelen - is. Het teruggetrokken water laat niet alleen slib, schelpen en kokkels achter, maar ook iets dat ik een aantal jaren geleden veel minder zag: plastic petflessen. Niet één, maar diverse flesjes dobberen langs de dam. Ook Terschelling blijft niet verschoond van de plasticvervuiling. En er is maar één manier om daarvan af te komen: door het gebruik van plastic drastisch terug te dringen of, optie twee, door het op z’n minst te recyclen.

Ik bedenk wat eurocommissaris Timmermans hierover recentelijk zei, terwijl ik een stukje over de smalle dam loop. Al in mei twitterde hij: ,, Our quest isn't about saving the planet for the planet's sake. Earth can very well take care of itself. All of this is about saving humanity itself. Nature, flora & fauna are our very lifeline. Let's protect, defend, & bolster #biodiversity together.”

Natuurlijk begrijp ik wel waar Timmermans op doelt, maar ik ben het fundamenteel oneens met de stelling dat de aarde prima voor zichzelf kan zorgen. Niets is, in mijn ogen, minder waar en ook al bedoel je dit anders, dan moet je dit niet zo verwoorden. Het geeft ruis en als we iets niet kunnen gebruiken in de discussie omtrent het behoud van onze enige planeet, is het ruis. Die planeet kan plastic niet opruimen. Dat moet de mens doen. Niemand anders. Om dat voor elkaar te krijgen, moet bij diezelfde mens het besef doordringen dat we ons huis op deze manier onherstelbaar verwoesten, onder meer met plastic.

Natuurlijk ben ik blij met initiatieven zoals de Plastic Ambassadeurs in Emmen. Zij zamelen die lege petflessen in en recyclen deze. Topwerk, maar op een kleine schaal. Dit moet op mondiale schaal en elk initiatief dat dit beoogt, moet omarmd.

Lees ‘De Onbewoonbare Aarde’ eens van David Wallace-Wells: in het hoofdstuk ‘Stervende Oceanen’ beschrijft hij hoe wij als mensen de oceanen aan het verstikken zijn. In diverse delen van de Grote en Atlantische Oceaan zijn ‘dode zones’ van duizenden vierkante kilometers, deels door opwarming veroorzaakt, maar ook door ‘regelrechte vervuiling’. Uit een studie uit 2018 blijkt dat slechts dertien procent van de oceanen onaangetast is. Alle alarmbellen zouden allang afgegaan moeten zijn en permanent oorverdovend moeten klinken, net zo lang tot elk mens zich realiseert dat alleen wij – diezelfde mens – dit onze planeet aandoen en dat alleen wij dit kunnen stoppen.

Anders hoef ik straks niet meer langs WaddenChic, maar zijn we langdurig Waddenziek.

>> Geschreven door gastblogger: Jeroen Mulder >> Tekstregie: Annemiek Boezeman

Jeroen Mulder is raadslid in Emmen, maar werkt ook voor een Japans technologiebedrijf waarvoor hij veel reist. Dankzij die reizen ziet hij dat de wereld aan een drastische verandering toe is. Hij hoopt dat meer mensen zich daar samen met hem druk over willen maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.