Wij bedenken creatieve en innovatieve oplossingen en we doen
Wij maken drukte voor jouw organisatie

Zorgreset 2021

DruktemakersCreatief in omdenken en innovatief voor jouw onderneming.

Ergens tussen Geesbrug en Zwinderen krijg ik een pushbericht: de planbare zorg wordt - weer - afgeschaald. Onvermijdelijk met de snel oplopende COVID-19-besmettingscijfers. Of zou het wel te vermijden zijn geweest? Ik heb tijd genoeg om hierover na te denken tijdens mijn voettocht langs de Noordelijke ziekenhuizen. 
 
Op vrijdag 18 december liep ik van mijn huis naar het Refaja ziekenhuis in Stadskanaal, ruim 32 kilometer. Daarna ging de tocht naar het UMCG, het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen, het Bethesda in Hoogeveen en uiteindelijk naar het Scheperziekenhuis in Emmen. Helaas moet ik één etappe missen vanwege een ontsteking aan mijn scheenbeen. Domme pech. De laatste etappe naar Emmen op 22 december - bijna 37 kilometer- loop ik met flinke pijn. 
 
De tocht is niets vergeleken met de prestatie die de zorg al maandenlang levert dankzij de pandemie. De grote vraag is echter of dit beter had gekund, met minder druk op de zorg. Wordt die druk ook niet mede veroorzaakt door de manier waarop we in Nederland ons zorgstelsel hebben ingericht? 
 
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) constateerde in oktober dat “ziekenhuizen de samenwerking met andere zorgaanbieders in de regio hebben geïntensiveerd, zoals met huisartsen, verpleeghuizen, revalidatiecentra en particuliere klinieken”. Dat leest als een logische, gemakkelijke oplossing om de druk te spreiden, maar het is juist bijzonder complex. Om diverse redenen. 
 
Onze zorg is marktgestuurd en daarmee volledig gebaseerd op contracten. Dat betekent dat als zorginstellingen met elkaar willen samenwerken, er contracten nodig zijn met de financierders van die zorg: de zorgverzekeraars. Je kunt niet zomaar instituutoverstijgend gaan samenwerken: het risico dat bepaalde zorg dan niet wordt vergoed, ligt dan op de loer. Die niet betaalde rekening gaat vervolgens linea recta naar de patiënt. 
 
Kortom: er zijn overstijgende afspraken nodig. En dan hebben we nog de problematiek omtrent ICT en de privacywetgeving. De Nederlandse IT is niet op orde. Te vaak sluiten systemen niet op elkaar aan. Dat is gek. Want we hebben in ons land afspraken over hoe we ICT inrichten. Daar hebben we referentiearchitecturen voor ontwikkeld, zoals de Nederlandse Overheid Referentie Architectuur (NORA) en de afgeleide varianten voor de zorg: de Ziekenhuis Referentie Architectuur (ZiRA) en het referentiedomeinenmodel Care van Nictiz, de  Nederlandse kennisorganisatie voor digitale informatie-uitwisseling in de zorg.
 
Uit - jawel - kostenoverwegingen worden principes nogal eens overboord gezet of ‘aangepast’. Dat is bijna vragen om problemen, nog los van een al te rigide uitleg van de privacywetgeving in de AVG.
 
De pandemie zou een kans kunnen zijn om een reset door te voeren van ons zorgstelsel. Minder marktgestuurd, meer ‘dwingend’ in de afstemming tussen de diverse zorgdomeinen, te beginnen met goede systemen voor de noodzakelijke informatie-uitwisseling. Ja, dat vergt enorme investeringen. Het zou de ‘least of our worries’ moeten zijn als het gaat om de volksgezondheid in een van de meest ontwikkelde landen ter wereld. 
 
Anders vrees ik dat onze zorg bij de eerstvolgende pandemie niet meer wordt afgeschaald, maar echt volledig tot stilstand komt. 

>> Geschreven door gastblogger: Jeroen Mulder >> Tekstregie: Annemiek Boezeman

Jeroen Mulder is raadslid in Emmen, maar werkt ook voor een Japans technologiebedrijf. Net als andere Druktemakers zet hij wel eens vraagtekens bij ‘het systeem’. Vandaag maakt Jeroen zich druk over het Nederlandse zorgstelsel. Maak jij je ook wel eens druk en wil je erover bloggen? Stuur ons dan een mailtje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.